Hohe Tauern Nationalpark

Plaatsen > Tirol  > Hohe Tauern Nationalpark

Hohe Tauern (c) 2007 Ad van Tuyl

Hohe Tauern (c) 2007 Ad van Tuyl

Sind 1981 is het Nationalpark Hohe Tauern een feit. Het park beslaat een gebied van 1.836 m2 en ligt in de Bündesländer van Salzburg, Tirol en Kärnten. De Hohe Tauern staat bekend als één van de mooiste en waardevolste landschappen in Europa. Het gebied is niet alleen interessant voor vergevorderde alpinisten maar ook voor de recreatieve onervaren wandelaar.

Zeldzaam geworden planten en dieren kunnen hier nog in hun oorspronkelijke leefklimaat leven.

Algemene feiten
De Hohe Tauern is 266 bergtoppen rijk die een hoogte hebben van boven de 3.000 meter. Er liggen 551 meren, 279 beken, 26 grote watervallen en 10 grote, imponerende bergkloven.

140 m2  van het park is bedekt met Gletscherijs. Er zijn in totaal 342 gletschers waarvan de Pasterze met zijn bijna 19 m2 de grootste is van de Oost-alpen. Later in dit artikel komen we nog op de Pasterze terug.

Er leven in het park rond de 1.900 verschillende soorten kevers, 41 soorten sprinkhanen, 9 vissoorten, 114 soorten vogels die er hun broedgebied hebben, 52 zoogdiersoorten, 4.000 soorten paddestoelen, meer dan 1.300 plantensoorten die een bladnerf hebben en ongeveer 1.150 verschillende soorten korstmos.

De Hohe Tauern is ook het leefgebied van de steenarend, de lammergier, wild dat in de bergen en op de rotsen kan leven zoals de gems, berggeit etc., de vlindersoort Zwarte Apollo, en de hoogveenhanekam.

Op vele plaatsen in het park bevinden zich meer dan 200 verschillende mineralen.

Er is in het hele park een goede infrastructuur die bestaat uit ongeveer 3.400 km aangegeven wandelwegen en ca 60 instructiepaden en –wegen. Door het hele park heen treft men talrijke informatiehuizen, Nationalpark huizen en bezoekersplaatsen. De hoogste berg in het gebied is de Grossglockner met een hoogte van 3.789 meter hoog.

Gletscherschlif Innergschlöss
Door de slijpende kracht van de gletscher samen gevoegd lijkt het op een maanlandschap. Hier kan men een landschap beleven zoals dat er kort na de ijstijd uitgezien moet hebben. De tocht om hier te komen is zwaar ondanks dat het over een begaanbaar pad gaat. Deze tocht kan alleen ondernomen worden indien men over een uitstekende conditie beschikt.

Zedlacher Paradies
Sinds honderden jaren gebruikten de boeren deze nabij de dorpen gelegen weide als graasweiden voor hun vee. De weiden zijn inmiddels verdwenen maar de bomen, larixen, zijn blijven staan. Sommigen zijn al meer dan 600 jaar oud en zijn enorm groot geworden. Speciaal in de herfst, vlak voordat de de larixe hun geel geworden bladeren laten vallen is een wandeling door dit paradijs een schitterende belevenis.

Hintersee/Felbertal-Mittersill
De Hintersee is ontstaan na een grote aardbeving in de Hohe Tauern in 1495. Deze beving maakte zo’n geweldig groot deel van de berg los, dat de huidige Hintersee direct 10 meter hoger kwam te liggen. Sijle rotswanden, door lawines doorsneden rotsformaties, bos, weiden zijn in in Felbertaler Trogschuss te zien. Dit is de voorgrond waarachter u de Hintersee aantreft. Een bijzonderheid zijn de stijle rostformaties, die niet door het vee begraasd konden worden. Om toch het noodzakelijke voer voor de winter bijeen te garen werden de weiden op de rotsformaties met de hand gemaaid.

Daar waar de aarde met het meer in aanraking kwam werd de bodem zeer vruchtbaar en kan men er bijzondere, beschermde, planten en dieren aantreffen.

De Lehrweg van het Nationaalpark vertelt en leert de wandelaar een hele hoop over deze planten en dieren. Meer informatie hierover treft u aan in de brochure “Naturführer Felber- und Amertal, Hintersee”.

Rotmoos/Ferleitental-Fusch
De Rotmoos is een kalkachtig laagveen gebied gelegen in het daleinde van het Ferleitentales. Het is een zeer zeldzaam veengebied in dit gebied van een bodem die gedomineert wordt door zure grond en stenen in deze centraal Alpen. Vele karakteristieke veen en hooggebergte planten maakt dit gebied tot een juweel van de natuur in nationale en internationale orde. In 1995 werd dit gebied opgenomen in de internationaal belangrijkste vochtige gebieden van het RAMSAR-beschermingsgebied.

Bijzonder indrukwekkend zijn de orchideeën in het voorjaar. De naam heeft het gebied gekregen door de rode aarde die daar waar het water tot stilstand komt rood gekleurd is. Dit gebied is alleen bereikbaar per fiets of wandelend.

Rauriser Urwald
Aan het einde van het Hüttwinkltals ligt het Rauriser Urwald. Als een sprookjesbos met weiden en meer dan 100 jaar oude bomen ligt het in een schilderachtige bergcoulissen. Geweldige rotsblokken, kleine meertjes, sappige weiden maken het hier tot een heel bijzondere wereld. Dit karakteristieke landschap is ontstaan door het opstuwen van de bergen in de laatste ijstijd.

Das Seebachtal
Het Seebachtal in de gemeente Mallnitz is niet zomaar één van de vele drieduizenden omrande gebieden van een grandioos hooggebergte dal, maar staat tot op heden nog steeds bekend als model voor het gehele nationaalpark.

Met zijn 14 kilometer is het Seebachtal het langste van Mallnitz. De ingang van het dal met zijn brede vlakke dalbodem nodigt tot een gezellige wandeling uit. Hier ligt ook de Stappitzer See, een natuurkundige bijzonderheid op zich. Het is een belangrijke rustplaats voor trekvogels.

Achter de Stappitzer See verandert het dal al snel van karakter. Stijle rotswanden waar de watervallen vanaf storten met heerlijke bergbossen, maken het een bijzonder landschap dat ontoegankelijk is voor wandelaars.

Bij het einde van het dal komt men bij een gletscher die van  de kam van een berg naar beneden loopt.  Een alpine wildernis die aan de Rocky Mountains doet denken.

Door weldoordacht met de natuur om te gaan kon dit gebied al honderden jaren model staan hoe een internationaal park beheerd moet worden. Het inrichten van het eerste natuurreservaat, als eerste het vaststellen van de rechten en plichten in een nationaal park, behoud en beheer van de wildstand en alle dieren die er leven, de uitzetting van de eerste baardgeiten in Kärnten etc. Zo is dat Seebachtal richtinggevend geworden voor het gehele Nationalpark Hohe Tauern.

Gamsgrube
De Gamsgrube ziet eruit als een hoge kruiwagen die direct tegenover de Großglockner en halverwege de Pasterzengletscher ligt. De Gamsgrube laat een natuurkundige sensatie zien die in het totale alpengebied zijn gelijke niet kent. Een speciaal klimaat (koude winters met stormen en warme, droge zomers) dat je verder alleen tegenkomt op Groenland of IJsland of in de gebergten van centraal Azië, hebben hier een bijzonder gebied laten ontstaan. Hier vindt men flora met steppenrassen zoals in Siberië. Hier treft u de meest zeldzaamste  plantensoorten aan van de Alpen zoals de Alpenbreitschötchen of de Rudolfs Steinbrech. Tegenwoordig is de Gambsgrube een bijzonder beschermd gebied, dat absoluut niet betreden mag worden (enkele uitzonderingen daargelaten). Daarom is dit gebied ook het best beschermde gebied van Oostenrijk.

Die Jagdhausalmen

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *